2005/Jun/21

KILL บิณฑ์... (การกลับมาของเจ้าสาว)

บทที่ 1 เจ้าสาวร่างนองเลือด....


บิณณฑ์ " ณ. นาทีนี้ ชั้นกำลัง...เจ็บปวดสุดๆกับความวิปริต.."
The Bride " บิณฑ์ นี่ลูกคุณนะ " ตู้มมมมมมม... (ลูกกระสุนซัดเข้าตรงขมับ)


สี่ปีให้หลังนับจากเหตุสังหารหมู่ ในพิธีแต่งงาน ฉันนึกถึงหน้า นายโฉด กับนางชั่ว นัง..แอ๋ว ดูเวอร์
นังหมวยลูกครึ่งจีน บุรีรัมย์ ปัตตานี...โอเล่ง
นังดำ จริงนี่? เบลล์
และนาย บัติ น้องชายแท้ๆของบิณณ์.....
ฉันฟื้นจากอาการโคม่า เพราะบุรุษพยาบาลใจโฉด ระหว่างที่ฉันสลบอยู่นั้น ร่างใหญ่ยืนตระหง่านค้ำอยู่ปลายเตียง. พูดอย่างหื่นกระหายว่า "ชั้นชื่อยักษ์! และชั้นมาเพื่อฟัก!!!" ว่าแล้วก็เดินมาอุ้ม ฟักทองที่หัวเตียงของฉันไป (โรงพยาบาลอะไรฟะ วางฟักทองบนหัวคนไข้)
นายยักษ์ออกไปแล้ว.... (เอาฟักทองไปด้วย) ฉันกระโดดลงจากเตียง


ป้าบบบ...!! หน้าฉันกระแทกกับพื้น จุกไปถึงลิ้นปี่ ขาฉันขยับไม่ได้!!? ฉันคลานไปที่รถเข็น รีบเข็นพาตัวออกจากโรงพยาบาลก่อนที่จะมีใครมาเห็นเข้า อา.....เพราะฉันไม่มีบัตรสามสิบบาท จนในที่สุดฉันก็พบรถที่ฉันต้องการ....


ระหว่างที่นั่งอยู่ท้ายรถปอ.สาย11 (ฉันไม่ขโมยรถคนอื่น มันบาป) ฉันนั่งนึกถึงหน้า โอเล่ง เจ้าแม่แห่งโลกใต้ดิน ย่านนวนคร หาตัวง่ายสุด..แน่นอนกว่าจะขึ้นเป็นหัวหน้ามาเฟีย หล่อนย่อมไม่ปกปิดฐานะ ธุระกิจของโอเล่ง มีทั้งหวยใต้ดิน เล่นแชร์ ปล่อยผม้ โดยมีร้านส้มตำบังหน้า.... แต่ก่อนที่ฉันจะได้รับความสะใจ งานชิ้นแรก.....
จ่ายค่ารถเมล์ ปอ.11

บทที่สอง บุรุษแห่งอ่างศิลา
ฉันเดินเข้าไปในร้านเล็กๆแห่งหนึ่ง
"ไฮ่ " บุรุษร่างท้วมหน้าตาใจดีทัก "คนอังกฤษเหรอ"
" เปล่าค่ะ อุบล" ฉันตอบ
"ยินดีต้อนรับอุบล" เขาพูดยิ้มๆ ก้มหน้าลงแล่เนื้อปลา "พึ่งมาอ่างศิลาครั้งแรกเหรอ?"
"ค่ะ ฉันมาหาผู้ชายคนหนึ่ง"
เขาหยิบปลา ขึ้นมาแล่อีก ท่าทางคล่องแคล่ว แต่สีหน้าเยือกเย็น......
" ชั้นมาหา ฮัตโตริ คนโซ"
"มีธุระอะไรกับ ฮัตโตริคนโซเรอะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แววตาสงบนิ่งไม่วอกแวก
The Bride " ชั้นต้องการ... สาก ของฮัตโตริคนโซ"
"ต้องการสาก ของฮัตโตริ คนโซ ไปทำอะไร.."
The Bride "มีหนูตัวนึงที่ชั้นจะต้องฆ่า"
เขาหยุดแล่เนื้อปลา เงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน "หนูตัวนั้นคงใหญ่มากสินะ ถึงต้องใช้สากของฮัตโตริ คนโซ)
The Bride "มหึมา...."
เขาก้มหน้าลงมองเขียง ตั้งต้นสับเนื้อปลาร้าที่แล่ไว้ ดูท่าจะเอาไปทำแจ่วบอง....

บทที่ 3 กำเนิด โอเล่ง
โอเล่ง โออิชิ เด็กนรกลูกครึ่ง จีน ปัตตานี บุรีรัม ถือกำเนิดที่ฐานทัพอเมริกันที่โคราช พ่อเป็นยาKuซ่า แม่เป็นเท้าแชร์
โอเล่งรู้จักความตายเป็นครั้งแรกในวัยเก้าขวบ นายใหญ่มัติซึโมโต้ และสมุนตามทวงค่าแชร์ถึงร้านส้มตำของแม่ โอเล่งรอดมาได้...เพราะซ่อนในเข่งมะละกอ
หล่อนสาบานจะล้างแค้น......

อายุสิบเอ็ด หล่อนล้างแค้นได้สำเร็จ โชคดีนายใหญ่มัตซึโมโต้ชอบทาน ส้มตำปู.....
(ภาพ Animation) โอเล่งยืนตระหง่านเหนือนายใหญ่พูดด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยว "มองหน้าชั้นสิ มัตซึโมโต้.... มองให้ชัดๆ มองจมูก มองตาคู่นี้ ..... คุ้นๆมั้ย.....เหมือนใครบางคนที่แกเคยฆ่าบ้างมั้ย!!!" ปู้ดดดดด....... กว่าลูกน้องจะเข้ามาทัน นายใหญ่มัตซึโมโต้ก็สิ้นลมเพราะท้องร่วง? อา.....พิษส้มตำปูแท้ๆเชียว

อายุยี่สิบ โอเล่งขึ้นเป็นหนึ่งในสุดยอด มือทวงหนี้หญิงอันดับต้นๆ ทำงานให้กับบิณฑ์ รับจ้างทวงหนี้ทั่วราชอาณาจักร ฉายา Cotton Mount (แปลว่าอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่า นังนี่ปากจัดละกัน)

อายุยี่สิบห้า หล่อนมีส่วนรู้เห็นในเหตุการณ์สังหารหมู่ ในพิธีแต่งงาน มีผู้บริสุทธิ์เสียชีวิตถึงเก้าศพ แต่วันนั้นหล่อนพลาดไปเรื่องนึง.....

หล่อนน่าจะฆ่ารายที่สิบ (สมน้ำหน้า ค่าแชร์ก็ไม่ได้ ชั้นก็ยังไม่ตายอีกตะหาก)

สี่ปีหลังจากเหตุสังหารณ์หมู่ ที่บิณฑ์ ให้ทั้งทุน และปรัชญาหนุนหลังนังทายาท แล้วถ้าใครสงสัวว่า เอ๊ะ! ไหงนังเด็กลูกครึ่งจีน-ปัตตานี-บุรีรัมย์ ถึงขึ้นเป็นประมุขแห่งโลกใต้ดินได้ล่ะ

ชั้นตอบได้....
หัวข้อเรื่องชาติกำเนิดโอเล่ง ถูกนำมาหารือเพียงครั้งเ